Wykopaliska w Dąbkach
Stanowisko nr 9/10 w Dąbkach badane było na przełomie lat 70tych i 80tych przez J.Ilkiewicz z Muzeum w Koszalinie. W 2003 roku międzynarodowy zespół badawczy kierowany przez dr J.Kabacińskiego (IAE PAN, Poznań) i prof. T.Terbergera (Uniwersytet w Greifswaldzie) wznowił i po dzień dzisiejszy prowadzi intensywne badania na tym stanowisku.

Jest to stanowisko kluczowe dla poznania historii osadnictwa późnomezolitycznego i wczesnoneolitycznego (KPL) strefy pobrzeża południowego Bałtyku, a jednocześnie unikatowe miejsce, gdzie kontakty między tymi tak odmiennymi systemami kulturowymi są możliwe do prześledzenia na przestrzeni blisko tysiąca lat. Odkryto na nim m. innymi naczynia ceramiczne importowane z terenu Niziny Węgierskiej.

Dąbki to stanowisko torfowe, gdzie w przylegającym do osady, obecnie całkowicie zatorfionym, jeziorze zachowała się dochodząca do ponad 1 m grubości warstwa śmietniskowa, zawierająca fragmenty naczyń ostrodennych, tysiące wytworów krzemiennych, czy dziesiątki tysięcy szczątków organicznych, takich jak gotowe narzędzia z poroża i kości, odpadki z ich produkcji, pokonsumpcyjne fragmenty szkieletów ssaków i ptaków oraz tysiące kości rybich. W ostatnim czasie odkryto na stanowisku szereg obiektów wykonanych z drewna: późnomezolityczną łódź, wiosło i łuk oraz setki fragmentów obrobionego drewna.

Osadnictwo na stanowisku rozwijało się w dwóch głównych fazach: późnomezolitycznej (ok. 4900/4850-4200/4100 cal BC) oraz wczesnoneolitycznej, związanej z kulturą pucharów lejkowatych (4200/4100-3700 cal BC).

photo photo photo photo photo photo